nahda (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈnaγda], AS: [naγda], zjawiska fonetyczne: udźw.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. odrodzenie kulturalne zapoczątkowane w Egipcie w XIX wieku, następnie rozprzestrzenione na kraje Lewantu (Liban, Syria, Palestyna, później Irak)[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Na przełomie XIX i XX w. świat arabski wszedł w okres nahdy – przebudzenia, odrodzenia. Zaczęło się ono w Egipcie, od oświaty przechodząc do literatury, życia społecznego i politycznego.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odrodzenie, przebudzenie, renesans
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) arab. نهضة (nahḍa)
uwagi:
(1.1) często pisownia z rodzajnikiem określonym ال „al” (który stojąc przed literą słoneczną ن „n” asymiluje się, przez co omawiany termin powinien być czytany jako an-nahda, jednakże formy al-nahda i an-nahda są równie często spotykane); także pisownia dużą literą
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) al-Nahda, nahda
  • arabski: (1.1) نهضة ż, النهضة ż
  • francuski: (1.1) Nahda, nahda
źródła:
  1. encyklopedia.interia.pl
  2. Ewa Machut-Mendecka, Nahda, przebudzenie [w:] 14 wieków cywilizacji, której nie znamy. Historia Arabów. „Pomocnik Historyczny Polityki”, 11/2011, s. 86.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.