nagłos (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈnaɡwɔs], AS: [nagu̯os]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. początek wyrazu wypowiedzianego (fonem lub sylaba)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik nagłos dopełniacz nagłosu celownik nagłosowi biernik nagłos narzędnik nagłosem miejscownik nagłosie wołacz nagłosie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- (1.1) słowo
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. nagłosowy, głośnikowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: nagłos • śródgłos • wygłos
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Anlaut m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.