nadzorca (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nadzorca nadzorcy dopełniacz nadzorcy nadzorców celownik nadzorcy nadzorcom biernik nadzorcę nadzorców narzędnik nadzorcą nadzorcami miejscownik nadzorcy nadzorcach wołacz nadzorco nadzorcy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) strażnik m
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nadzór m, nadzorowanie n
- forma żeńska nadzorczyni ż
- przym. nadzorczy
- przysł. nadzorczo
- czas. nadzorować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) overseer, supervisor, superintendent
- arabski: (1.1) ناظر m, راع m, مدير m, مفتش m
- cerkiewnosłowiański: (1.1) перїодевтъ m
- esperanto: (1.1) vokto
- estoński: (1.1) järelevaataja, ülevaataja, superviisor, superintendent
- francuski: (1.1) surveillant m
- interlingua: (1.1) vigilator, supervidente, superintendente, controlator
- islandzki: (1.1) vörður m
- łaciński: (1.1) epistates m
- niemiecki: (1.1) Aufseher m
- rosyjski: (1.1) надзиратель m, надсмотрщик m
- sanskryt: (1.1) गुरु m
- starogrecki: (1.1) ἐπίσκοπος m
- szwedzki: (1.1) föreståndare w
- węgierski: (1.1) felvigyázó, felügyelő
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.