nadbrzeże (język polski)
nadbrzeże (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) obszar nad brzegiem zbiornika wodnego
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nadbrzeże nadbrzeża dopełniacz nadbrzeża nadbrzeży celownik nadbrzeżu nadbrzeżom biernik nadbrzeże nadbrzeża narzędnik nadbrzeżem nadbrzeżami miejscownik nadbrzeżu nadbrzeżach wołacz nadbrzeże nadbrzeża - przykłady:
- (1.1) Kuter zacumowano przy nadbrzeżu stoczniowym.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) nabrzeże, pobrzeże, wybrzeże
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. nadbrzeżny
- rzecz. nadbrzeżanin mos, nadbrzeżność ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. nad + brzeg + -e < pol. nad brzegiem[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bund, waterside
- esperanto: (1.1) kajo
- litewski: (1.1) krantas m, kraštas m
- rosyjski: (1.1) набережная ż
- ukraiński: (1.1) dial. береговина ż
- volapük: (1.1) melakäv
- węgierski: (1.1) partvidék
- włoski: (1.1) costiera ż
- źródła:
- ↑ Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 244.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.