nachwyt (język polski)
nachwyt (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈnaxfɨt], AS: [naχfyt], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) sposób uchwycenia drążka tak, aby wierzch dłoni był skierowany ku górze i na zewnątrz
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) podchwyt
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. chwyt m, schwytanie n
- czas. chwytać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.