nachalność (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) odprzym. cecha tego, co jest nachalne; cecha tych, którzy są nachalni
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nachalność nachalności dopełniacz nachalności nachalności celownik nachalności nachalnościom biernik nachalność nachalności narzędnik nachalnością nachalnościami miejscownik nachalności nachalnościach wołacz nachalności nachalności - przykłady:
- składnia:
- (1.1) nachalność + D.
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) natarczywość, natrętność, namolność, nachalstwo
- antonimy:
- (1.1) nienachalność
- hiperonimy:
- (1.1) cecha
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nachalstwo ż
- przym. nachalny
- przysł. nachalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. nachalny + -ość
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.