nów (język polski)

nów (1.1)

wymowa:

IPA: [nuf], AS: [nuf], zjawiska fonetyczne: wygł. ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) astr. faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część; zob. też nów w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	nów	nowie
dopełniacz	nowiu	nowiów / nowi
celownik	nowiowi	nowiom
biernik	nów	nowie
narzędnik	nowiem	nowiami
miejscownik	nowiu	nowiach
wołacz	nowiu	nowie

przykłady:

(1.1) Podczas nowiu jest bardzo ciemno.

składnia:

kolokacje:

(1.1) Księżyc jest w nowiu

synonimy:

(1.1) reg. śl. ponowa

antonimy:

(1.1) pełnia

hiperonimy:

(1.1) faza

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. nowy mos, nowość ż

przym. nowy, nowiutki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) pojęcie „nów” dotyczy tylko Księżyca, więc „nów Księżyca” jest tautologią; obu wyrazów można użyć w jednym zdaniu, gdy „Księżyc” jest podmiotem, a „nów” dopełnieniem, a więc poprawne są zdania: „Księżyc jest dziś w nowiu” lub: „Dzisiaj jest nów”.

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) new moon
• baskijski: (1.1) ilberri, ilargi berri
• czeski: (1.1) nov m
• duński: (1.1) nymåne w
• esperanto: (1.1) novluno
• francuski: (1.1) nouvelle lune ż
• hebrajski: (1.1) מולד m
• hiszpański: (1.1) luna nueva ż
• islandzki: (1.1) nýtt tungl n
• kataloński: (1.1) lluna nova ż
• łaciński: (1.1) interlunium n
• niderlandzki: (1.1) nieuwe maan w
• niemiecki: (1.1) Neumond m
• nowogrecki: (1.1) νέα σελήνη ż, νέο φεγγάρι n, νουμηωία ż
• rosyjski: (1.1) новолуние n
• słowacki: (1.1) nov m
• szwedzki: (1.1) nymåne w
• turecki: (1.1) yeni ay
• węgierski: (1.1) újhold
• włoski: (1.1) luna nuova ż

źródła: