mydlić (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik przechodni niedokonany (dk. namydlić)
czasownik zwrotny niedokonany mydlić się (dk. namydlić się)
- (2.1) mydlić samego siebie
- (2.2) rozpuszczać się jako mydło, tworząc mnóstwo piany
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) namydlać
- (2.1) namydlać się
- (2.2) pienić się, rozmydlać się
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mydelnica ż, mydlenie n, mydliny nmos, mydlnica ż, mydło n
- zdrobn. mydelniczka ż, mydełko n
- przym. mydlany
- związki frazeologiczne:
- mydlić oczy
- etymologia:
- prasł. *mydliti (sę)[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) soap; (2.1) soap oneself; (2.2) lather
- francuski: (1.1) savonner; (2.1) se savonner; (2.2) mousser
- hiszpański: (1.1) enjabonar; (2.1) enjabonarse; (2.2) hacer espuma
- niemiecki: (1.1) einseifen; (2.1) sich einseifen; (2.2) schäumen
- rosyjski: (1.1) мылить; (2.1) мылиться
- włoski: (1.1) insaponare; (2.1) insaponarsi
- źródła:
- ↑ Hasło „*mydliti (sę)” w: Этимологический словарь славянских языков, red. O. Trubaczow, A. Żurawlоw, t. 21, Moskwa 1974-, s. 26.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.