muncă (język rumuński)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) praca, robota[1]
- (1.2) trud[1]
- (1.3) dorobek[1]
- odmiana:
- (1.1-3) lp muncă; lm munci
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. muncitor m, muncitoare ż
- czas. munci
- przym. muncitor, municitoresc
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- scs. мѫка → męka[2]
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 Zdzisław Skarżyński, Mały słownik rumuńsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1984, ISBN 83-214-0310-7.
- ↑
Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 178.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.