mufka (język polski)

mufka (1.1)
wymowa:
homofony: mówka
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety; zob. też mufka w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gw. (Poznań) mufa[1], gw. (Kraków) zarękawka[1], mufek[1]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mufa ż
zdrobn. mufeczka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) muff
  • czeski: (1.1) rukávník m
  • estoński: (1.1) muhv
  • francuski: (1.1) manchon m
  • hebrajski: (1.1) ידונית
  • hiszpański: (1.1) manguito m
  • niderlandzki: (1.1) mof ż
  • niemiecki: (1.1) Muff m
  • norweski (bokmål): (1.1) muffe m/ż
  • nowogrecki: (1.1) μανσόν n
  • rosyjski: (1.1) муфта ż
  • szwedzki: (1.1) muff
  • włoski: (1.1) manicotto m
źródła:
  1. 1 2 3 Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 249.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.