morus (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈmɔrus], AS: [morus]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. kompan, sympatyczny człowiek[1]
- (1.2) daw. ktoś ubrudzony, umorusany[2]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik morus morusi dopełniacz morusa morusów celownik morusowi morusom biernik morusa morusów narzędnik morusem morusami miejscownik morusie morusach wołacz morusie morusi depr. M. i W. lm: (te) morusy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) chwat, morowiec, zuch; gw. (Śląsk Cieszyński i Zaolzie) pierón, pieróńszczok
- (1.2) brudas, smoluch
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1)
- rzecz. morowiec mos
- przym. morowy
- (1.2)
- rzecz. umorusanie n,umorusaność ż
- czas. morusać ndk., umorusać dk.
- przym. umorusany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. morowy
- (1.2) pol. morusać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
morus (esperanto (morfem))
morus (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.