morganit (język polski)
morganit (1.1)
- wymowa:
- IPA: [mɔrˈɡãɲit], AS: [morgãńit], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) miner. minerał, odmiana berylu; zob. też morganit w Wikipedii
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- Od nazwiska J.P. Morgana[1].
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) morganite
- francuski: (1.1) morganite ż
- hiszpański: (1.1) morganita ż
- niemiecki: (1.1) Morganit m
- portugalski: (1.1) morganite ż
- rosyjski: (1.1) аметист-бальзатин m, морганит m, воробьевит m
- rumuński: (1.1) morganit n
- słowacki: (1.1) morganit m
- słoweński: (1.1) morganit m
- szwedzki: (1.1) morganit w
- węgierski: (1.1) morganit
- włoski: (1.1) morganite
- źródła:
- ↑ Nikodem Sobczak, Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych, wydawnictwo Alfa, Warszawa 1986, s. 61.
morganit (język rumuński)
morganit (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) miner. morganit[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. morganite
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „morganit” w: Dexonline – Dicționare ale limbii române.
morganit (język słowacki)
morganit (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) miner. morganit[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik morganit morganity dopełniacz morganitu morganitov celownik morganitu morganitom biernik morganit morganity miejscownik morganite morganitoch narzędnik morganitom morganitmi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „morganit” w: Slovník cudzích slov (akademický), pod red. V. Petráčkovej i J. Krausa, Slovenské pedagogické nakladateľstvo – Mladé letá, Bratysława 2005, ISBN 80-10-00381-6.
morganit (język słoweński)
morganit (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
morganit (język szwedzki)
morganit (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) miner. morganit
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
morganit (język węgierski)
morganit (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) miner. morganit
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.