monotematyczny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) dotyczący jednego tematu
- (1.2) mówiący ciągle na jeden temat
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik monotematyczny monotematyczna monotematyczne monotematyczni monotematyczne dopełniacz monotematycznego monotematycznej monotematycznego monotematycznych celownik monotematycznemu monotematycznej monotematycznemu monotematycznym biernik monotematycznego monotematyczny monotematyczną monotematyczne monotematycznych monotematyczne narzędnik monotematycznym monotematyczną monotematycznym monotematycznymi miejscownik monotematycznym monotematycznej monotematycznym monotematycznych wołacz monotematyczny monotematyczna monotematyczne monotematyczni monotematyczne - przykłady:
- (1.1) W takim sensie twórczość Poego jest swoiście monotematyczna, a jednocześnie niepowtarzalna[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wystawa monotematyczna
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) jednolity, tematyczny
- (1.2) nudny
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. monotematyczność ż
- przysł. monotematycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) monothematic
- hiszpański: (1.1) monotemático; (1.2) monotemático
- niemiecki: (1.1) monothematisch
- rosyjski: (1.1) монотематический
- źródła:
- ↑ Grzegorz Gazda, Agnieszka Izdebska, Jarosław Płuciennik (red.), Gotycyzm i groza w kulturze, 2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.