mojkarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈmɔjkaʃ], AS: [moi ̯kaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) gw. złodziejska: kieszonkowiec, który za pomocą żyletki rozcina kieszenie swoich ofiar[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mojkarz mojkarze dopełniacz mojkarza mojkarzy celownik mojkarzowi mojkarzom biernik mojkarza mojkarzy narzędnik mojkarzem mojkarzami miejscownik mojkarzu mojkarzach wołacz mojkarzu mojkarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mojka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, Wiedza Powszechna, Warszawa 1995, ISBN 83-214-0993-8, s. 141.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.