miziacz (język polski)
miziacz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈmʲiʑaʧ̑], AS: [mʹiźač], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) środ. inform. touchpad[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik miziacz miziacze dopełniacz miziacza miziaczy celownik miziaczowi miziaczom biernik miziacz miziacze narzędnik miziaczem miziaczami miejscownik miziaczu miziaczach wołacz miziaczu miziacze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gładzik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. miziać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. łechtaczka
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: touchpad
- źródła:
- ↑ Hasło „mizianie w windzie” w: Bartek Chaciński, Wyczesany słownik najmłodszej polszczyzny, Znak, Kraków 2005, ISBN 83-240-0544-7, s. 103–105.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.