miotlarz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek zajmujący się zawodowo wyrobem bądź sprzedażą mioteł
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik miotlarz miotlarze dopełniacz miotlarza miotlarzy / rzad. miotlarzów[1] celownik miotlarzowi miotlarzom biernik miotlarza miotlarzy / rzad. miotlarzów narzędnik miotlarzem miotlarzami miejscownik miotlarzu miotlarzach wołacz miotlarzu miotlarze depr. M. i W. lm: (te) miotlarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) rzemieślnik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. miotła ż, miotełka ż
- czas. zamiatać
- przym. miotłowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. miotła + -arz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „miotlarz” w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. II, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978–1981, ISBN 83-01-00281-6, s. 183.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.