mentă (język rumuński)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. kulin. mięta[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
scs. мѧта (męta)[2] → mięta[3] < łac. mentha[2]
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „mentă” w: Dexonline – Dicționare ale limbii române.
  2. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 169.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „мѧта” w: Старославянский словарь (по рукописям X‒XI веков), red. Р. М. Цейтлин, Р. Вечерка, Э. Благова, Русский язык, Moskwa 1994, ISBN 5-200-01113-2, s. 341.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.