melancholijność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌmɛlãnxɔˈlʲijnɔɕʨ̑], AS: [melãnχolʹii ̯ność], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) skłonność do melancholii, depresji psychicznej, smutku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik melancholijność dopełniacz melancholijności celownik melancholijności biernik melancholijność narzędnik melancholijnością miejscownik melancholijności wołacz melancholijności - przykłady:
- (1.1) Jego melancholijność sprawiała, że nie umiał cieszyć się życiem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. melancholiczność ż, melancholia ż, melancholik m, melancholiczka ż, melancholizowanie n
- czas. melancholizować
- przym. melancholiczny, melancholijny
- przysł. melancholicznie, melancholijnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) меланхалічнасць ż
- rosyjski: (1.1) меланхоличность ż
- ukraiński: (1.1) меланхолійність ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.