mefedron (język polski)
mefedron (1.1)
- wymowa:
- IPA: [mɛˈfɛdrɔ̃n], AS: [mefedrõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. związek organiczny, pochodna katynonu, stymulant i empatogen; zob. też mefedron w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik mefedron dopełniacz mefedronu celownik mefedronowi biernik mefedron narzędnik mefedronem miejscownik mefedronie wołacz mefedronie - przykłady:
- (1.1) Metabolity mefedronu są neurotoksyczne.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pot. 4-MMC, pot. M-CAT, pot. MMCAT
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- nazwa systematyczna: (RS)-1-(4-metylofenylo)-2-metyloaminopropan-1-on , 2-metylamino-1-p-tolylpropan-1-on , 4-metylometkatynon ; wzór sumaryczny: C11H15NO
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mephedrone, pot. miaow, pot. meow meow
- rosyjski: (1.1) мефедрон m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.