mechanika nieba (język polski)
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński
- (1.1) astr. nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich[1]; zob. też mechanika nieba w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) związek rządu, blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik mechanika nieba dopełniacz mechaniki nieba celownik mechanice nieba biernik mechanikę nieba narzędnik mechaniką nieba miejscownik mechanice nieba wołacz mechaniko nieba - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) astronomia
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) celestial mechanics
- bułgarski: (1.1) небесна механика ż
- źródła:
- ↑
Hasło „mechanika nieba” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.