masarz (język polski)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pracownik masarni zajmujący się produkcją wędlin
- (1.2) przen. kat
- (1.3) przen. zabójca
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik masarz masarze dopełniacz masarza masarzy celownik masarzowi masarzom biernik masarza masarzy narzędnik masarzem masarzami miejscownik masarzu masarzach wołacz masarzu masarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wędliniarz
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. masarnia ż, masarstwo n
- forma żeńska masarka ż
- przym. masarski
- związki frazeologiczne:
- nie chcę ja pisarza ani studenta, wolę ja masarza, co wozi cielęta
- etymologia:
- czes. masář < czes. máso + -ář[1]
- uwagi:
- (1.1) por. rzeźnik • wykrawacz • wędliniarz
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) salchichero m
- nowogrecki: (1.1) αλλαντοποιός m
- rosyjski: (1.1) колбасник m
- źródła:
- ↑ Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 249.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.