manumo (esperanto)
manumo (1.1)
rzeczownik
- (1.1) mankiet[1]
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo manumo manumoj akuzativo manumon manumojn - przykłady:
- (1.1) Lavu tiun ĉi ĉemizon. Ĝi estas tiel malpura, ke manumoj estas eĉ nigraj. → Upierz tę koszulę. Jest tak brudna, że mankiety są aż czarne.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mano
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Esperanto - Ubrania
- źródła:
- ↑ Tadeusz J. Michalski, Słownik esperancko-polski A-Z, Wiedza Powszechna, 1991, ISBN 83-214-0688-2, s. 291.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.