mandle (język polski)
mandle (1.1)
mandle (1.2)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) kulin. gw. (Śląsk Cieszyński) migdały[1]
- (1.2) anat. gw. (Śląsk Cieszyński) migdałki
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- por. czes. mandle
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słownik gwarowy Śląska Cieszyńskiego, red. Jadwiga Wronicz, Galeria „Na Gojach”, Ustroń 2010, ISBN 978-83-60551-28-8.
mandle (język czeski)
mandle (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kulin. migdał
- (1.2) anat. migdałek
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mandle mandle dopełniacz mandle mandlí celownik mandli mandlím biernik mandli mandle wołacz mandle mandle miejscownik mandli mandlích narzędnik mandlí mandlemi - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) krční mandle • nosní mandle
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. mandlový
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.