mandacik (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) zdrobn. od: mandat
- (1.2) pot. mandat o niewielkiej wartości
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mandacik mandaciki dopełniacz mandaciku mandacików celownik mandacikowi mandacikom biernik mandacik mandaciki narzędnik mandacikiem mandacikami miejscownik mandaciku mandacikach wołacz mandaciku mandaciki - przykłady:
- (1.2) Policjant z uśmiechem na ustach wręczył mu mandacik na niewielką sumę.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mandat m, mandatariusz mos, mandatariuszka ż
- przym. mandatowy, mandatoryjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- zob. mandat
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: mandat
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.