mandżurski (język polski)
- wymowa:
- IPA: [mãn͇ˈʤ̑ursʲci], AS: [mãṇǯursʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• udziąs.• nazal.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) jęz. język mandżurski; zob. też język mandżurski w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik mandżurski mandżurska mandżurskie mandżurscy mandżurskie dopełniacz mandżurskiego mandżurskiej mandżurskiego mandżurskich celownik mandżurskiemu mandżurskiej mandżurskiemu mandżurskim biernik mandżurskiego mandżurski mandżurską mandżurskie mandżurskich mandżurskie narzędnik mandżurskim mandżurską mandżurskim mandżurskimi miejscownik mandżurskim mandżurskiej mandżurskim mandżurskich wołacz mandżurski mandżurska mandżurskie mandżurscy mandżurskie nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Język mandżurski jest zagrożony wymarciem, gdyż posługuje się nim zaledwie dwieście osób.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Mandżuria ż, Mandżur mos, Mandżurka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) манчжурскі
- bułgarski: (1.1) манджурски
- esperanto: (1.1) manĉura
- rosyjski: (1.1) маньчжурский
- słowacki: (1.1) mandžuský; (2.1) mandžuský ż
- ukraiński: (1.1) маньчжурський
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.