mańkut (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈmãɲkut], AS: [mãńkut], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba leworęczna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mańkut mańkuci dopełniacz mańkuta mańkutów celownik mańkutowi mańkutom biernik mańkuta mańkutów narzędnik mańkutem mańkutami miejscownik mańkucie mańkutach wołacz mańkucie mańkuci depr. M. i W. lm: (te) mańkuty - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) leworęczny, leworęki, reg. pozn. szmaja, szmania, reg. białost. lewszun
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mańka, mańkuctwo, mańkutka
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) wł. manca
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: leworęczny
- kaszubski: (1.1) saja m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.