młociarz (język polski)
młociarz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈmwɔʨ̑aʃ], AS: [mu̯oćaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) sport. zawodnik rzucający młotem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik młociarz młociarze dopełniacz młociarza młociarzy / rzad. młociarzów celownik młociarzowi młociarzom biernik młociarza młociarzy / rzad. młociarzów narzędnik młociarzem młociarzami miejscownik młociarzu młociarzach wołacz młociarzu młociarze - przykłady:
- (1.1) Zdaje się, że polscy młociarze zdominowali igrzyska.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) miotacz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. młot mos/mrz, młotek mos/mrz, młoteczek mrz, młotownia ż, młotowy mos, młotowate nmos, młotkowanie n
- forma żeńska młociarka ż
- czas. młotkować ndk.
- przym. młotowy, młotowaty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. młot + -arz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hammer thrower
- hiszpański: (1.1) lanzador de martillo m
- nowogrecki: (1.1) σφυροβόλος m
- rosyjski: (1.1) мета́тель мо́лота m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.