měsiec (język staroczeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) astr. księżyc (Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część)[1]
(1.2) astr. księżyc (ciało niebieskie obiegające planetę)[1]
(1.3) jedn. miar. miesiąc (jednostka czasu obejmująca 28–31 dni)[1]
(1.4) astr. miesiąc księżycowy[1]
(1.5) alch. srebro[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.5) střiebro
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
měsiec jednoho dne starý • nový měsiec • prázdný měsiec • plný měsiec • vetech měsiec • ruský měsiec
etymologia:
prasł. *měsęcь
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 3 4 5 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „měsiec” w: Vokabulář webový: webové hnízdo pramenů k poznání historické češtiny, Ústav pro jazyk český AV ČR, v. v. i., oddělení vývoje jazyka., Praga 2006–2020.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.