mężatka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [mɛ̃w̃ˈʒatka], AS: [mẽũ̯žatka], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta, która jest żoną
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mężatka mężatki dopełniacz mężatki mężatek celownik mężatce mężatkom biernik mężatkę mężatki narzędnik mężatką mężatkami miejscownik mężatce mężatkach wołacz mężatko mężatki - przykłady:
- (1.1) „Mężatka” jest bardziej formalnym określeniem żony.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) zamężna, żona, małżonka
- antonimy:
- (1.1) panna, wolna, wdowa
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mąż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od „mąż”
- uwagi:
- odpowiednik męski: żonaty
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) spouse
- baskijski: (1.1) senardun
- czeczeński: (1.1) сесаг, марехь йолу зуда
- duński: (1.1) en gift kvinde; ægtefælle w
- francuski: (1.1) (femme) ż mariée
- hebrajski: (1.1) נשואה ż (nesua)
- hiszpański: (1.1) (mujer) ż casada
- niemiecki: (1.1) verheiratete (Frau) ż
- nowogrecki: (1.1) παντρεμένη
- rumuński: (1.1) nevastă ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.