mær (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) dziwka, puszczalska
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
mær (język farerski)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek, forma fleksyjna
mær (język islandzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) poet. dziewczę
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
mær (język staronordyjski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dziewczyna
- (1.2) dziewica
- (1.3) poet. córka
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) skjaldmær
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. skjaldmær
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.