lutnia (język polski)

lutnia (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈlutʲɲa], AS: [lutʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• -ni… ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. dawny instrument strunowy przypominający mandolinę; zob. też lutnia w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	lutnia	lutnie
dopełniacz	lutni	lutni
celownik	lutni	lutniom
biernik	lutnię	lutnie
narzędnik	lutnią	lutniami
miejscownik	lutni	lutniach
wołacz	lutnio	lutnie

przykłady:

(1.1) […] nie mam po co dłużej śpiewać i lutnię w godniejsze ręce oddaję […]^[1]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. lutniociąg mrz, Lutnia ż, lutnista mos, lutnistka ż, lutnik mos, lutniczka ż

przym. lutniowy, lutnisty

związki frazeologiczne:

etymologia:

śwn. Lūte < wł. liuto^[2]

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) lute
• arabski: (1.1) ليوت m
• baskijski: (1.1) laute
• bułgarski: (1.1) лютня ż
• czeski: (1.1) loutna ż
• esperanto: (1.1) liuto
• fiński: (1.1) luuttu
• francuski: (1.1) luth m
• górnołużycki: (1.1) luta ż
• hiszpański: (1.1) laúd m
• nowogrecki: (1.1) λαούτο n, λαγούτο n
• rosyjski: (1.1) лютня ż
• słowacki: (1.1) lutna ż
• słoweński: (1.1) lutnja ż
• szwedzki: (1.1) luta w
• ukraiński: (1.1) лютня ż
• włoski: (1.1) liuto m

źródła: