lucka (język szwedzki)

lucka (1.1-3)
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) klapa, drzwiczki[1]
(1.2) otwór (często zamykany drzwiczkami itp.), okienko[1]
(1.3) mar. luk[1]
(1.4) luka[1]
odmiana:
(1.1-4) en lucka, lucka, luckor, luckorna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) klaff, dörr
(1.2) öppning, glugg
(1.4) mellanrum, tomrum, lakun
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
złożenie rzeczownikowe lucktest, biljettlucka, bagagelucka, fallucka, fönsterlucka, kökslucka, lastlucka, matlucka, ugnslucka
etymologia:
uwagi:
por. lock
źródła:
  1. 1 2 3 4 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 287.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.