lubieżnik (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [luˈbʲjɛʒʲɲik], AS: [lubʹi ̯ežʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. człowiek lubieżny, rozpustny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik lubieżnik lubieżnicy dopełniacz lubieżnika lubieżników celownik lubieżnikowi lubieżnikom biernik lubieżnika lubieżników narzędnik lubieżnikiem lubieżnikami miejscownik lubieżniku lubieżnikach wołacz lubieżniku lubieżnicy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) rozpustnik, wszetecznik, zbereźnik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. lubieżność ż
- forma żeńska lubieżnica ż
- przym. lubieżny
- przysł. lubieżnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.