lokatiwus (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌlɔkaˈtʲivus], AS: [lokatʹivus], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) gram. miejscownik
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik lokatiwus lokatiwy dopełniacz lokatiwu lokatiwów celownik lokatiwowi lokatiwom biernik lokatiwus lokatiwy narzędnik lokatiwem lokatiwami miejscownik lokatiwie lokatiwach wołacz lokatiwie lokatiwy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) miejscownik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: miejscownik
- źródła:
- ↑
Hasło „lokatiwus” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.