locativus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gram. miejscownik, przypadek określający miejsce wykonywania czynności (pytania: na/przy/w/… kim? czym?)
- odmiana:
- (1.1) locativus, locativi (deklinacja II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik locativus locativī dopełniacz locativī locativōrum celownik locativō locativīs biernik locativum locativōs ablatyw locativō locativīs wołacz locative locativī - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. loco
- rzecz. locus m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. locatus < łac. loco < łac. locus
- uwagi:
- zobacz też: abessivus • ablativus • absolutivus • accusativus • adessivus • allativus • comitativus • dativus • dedativus • elativus • ergativus • essivus • genitivus • illativus • inessivus • instrumentalis • locativus • nominativus • partitivus • possessivus • prolativus • terminativus • translativus • vocativus
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.