lejce (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈlɛjʦ̑ɛ], AS: [lei ̯ce]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) hipol. rzemienne pasy służące do kierowania koniem
- odmiana:
- (1.1) lp lejc;
przypadek liczba mnoga mianownik lejce dopełniacz lejców / lejcy celownik lejcom biernik lejce narzędnik lejcami miejscownik lejcach wołacz lejce - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wodze, cugle; daw. lec; gw. lecka, gw. (Śląsk Cieszyński) oprata
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla jid. לייצע
- uwagi:
- tłumaczenia:
- interlingua: (1.1) brida, redina
- jidysz: (1.1) לייצע ż
- kaszubski: (1.1) lécczi lm
- niemiecki: (1.1) Zügel m
- rosyjski: (1.1) вожжи
- ukraiński: (1.1) віжки
- wilamowski: (1.1) łaetsułn n, łaetcułn n, łȧtsułn n, łȧtcułn n
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.