lauda (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. liter. rel. lauda
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

lauda (język słowacki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. liter. rel. lauda[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Slovník súčasného slovenského jazyka H – L, gł. red. Alexandra Jarošová i Klára Buzássyová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2011, ISBN 978-80-224-1172-1.

lauda (język włoski)

wymowa:
IPA: /ˈlawda/
podział przy przenoszeniu wyrazu: lauda
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. liter. lauda

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: laudare
(2.2) 2. os. lp, tryb rozkazujący (imperativo) od: laudare
odmiana:
(1.1) lp lauda; lm laude
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. laude ż, laudese m, laudazione ż, laudatore m, laudatrice ż
czas. laudare
przym. laudistico, laudabile, laudativo, laudatorio
przysł. laudativamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. laus, laudis
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.