lafa (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ˈlafa], AS: [lafa]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) daw. płaca, żołd[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik lafa lafy dopełniacz lafy laf / lafów celownik lafie lafom biernik lafę lafy narzędnik lafą lafami miejscownik lafie lafach wołacz lafo lafy - przykłady:
- (1.1) Tu wydobył kieskę z sepetu i rzucił im ją na ziemię. // – Ot, wasza lafa! Wolicie z tamtej strony murów łupu szukać?[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tur. alef[3] < arab. élef[3]
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- ↑
Hasło „lafa” w: Krystyna Holly, Anna Żółtak, Słownik wyrazów zapomnianych, czyli słownictwo naszych lektur, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13283-3, s. 187. - ↑ Henryk Sienkiewicz, Dzieła, 1886, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- 1 2 Hasło „lafa” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
lafa (esperanto)
przymiotnik
- (1.1) lawowy
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo lafa lafaj akuzativo lafan lafajn - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. lafo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.