kutner (język polski)
kutner (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈkutnɛr], AS: [kutner]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. u niektórych roślin: gęsty meszek pokrywający powierzchnię łodygi, liści lub owoców; zob. też kutner w Wikipedii
- (1.2) przest. włochata okrywa tkaniny
- odmiana:
- przykłady:
- (1.1) Kwiaty szarotki alpejskiej pokryte są kutnerem.
- (1.2) Gdzie dostałaś taką piękną tkaninę z kutnerem?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) meszek
- (1.2) filc
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kutnerek mrz
- czas. kutnerować ndk.
- przym. kutnerowaty, kutnerowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. kuttenieren < franc. coton
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tomentose
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.