kurier (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkurʲjɛr], AS: [kurʹi ̯er], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) poczt. osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości; zob. też kurier w Wikipedii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) publ. codzienna gazeta informacyjna
- (2.2) telew. codzienny serwis informacyjny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kurier kurierzy dopełniacz kuriera kurierów celownik kurierowi kurierom biernik kuriera kurierów narzędnik kurierem kurierami miejscownik kurierze kurierach wołacz kurierze kurierzy depr. M. i W. lm: (te) kuriery - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kurier kuriery dopełniacz kuriera kurierów celownik kurierowi kurierom biernik kurier kuriery narzędnik kurierem kurierami miejscownik kurierze kurierach wołacz kurierze kuriery - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wysłać kurierem • kurier dyplomatyczny
- synonimy:
- (1.1) posłaniec, goniec
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- forma żeńska kurierka ż
- przym. kurierski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. courrier[1] lub wł. corriere[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) koerier
- angielski: (1.1) courier
- arabski: (1.1) ساع
- azerski: (1.1) çapar
- baskijski: (1.1) mezulari
- bułgarski: (1.1) куриер m
- czeski: (1.1) kurýr m
- duński: (1.1) bud n
- esperanto: (1.1) kuriero
- francuski: (1.1) courrier m
- hiszpański: (1.1) mensajero
- niemiecki: (1.1) Kurier m; (2.1) Anzeiger m
- rosyjski: (1.1) курьер m
- szwedzki: (1.1) kurir w
- tuvalu: (1.1) avefekau
- ukraiński: (1.1) кур'єр m
- źródła:
kurier (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.