kunktatorski (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) książk. postępujący jak kunktator: wyczekujący, odwlekający działanie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kunktatorski kunktatorska kunktatorskie kunktatorscy kunktatorskie dopełniacz kunktatorskiego kunktatorskiej kunktatorskiego kunktatorskich celownik kunktatorskiemu kunktatorskiej kunktatorskiemu kunktatorskim biernik kunktatorskiego kunktatorski kunktatorską kunktatorskie kunktatorskich kunktatorskie narzędnik kunktatorskim kunktatorską kunktatorskim kunktatorskimi miejscownik kunktatorskim kunktatorskiej kunktatorskim kunktatorskich wołacz kunktatorski kunktatorska kunktatorskie kunktatorscy kunktatorskie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kunktator mos, kunktatorka ż, kunktatorstwo n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kunktator + -ski
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) кунктаторский
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.