kuluary (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkuluˈwarɨ], AS: [kuluu̯ary], zjawiska fonetyczne: epenteza ł • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga
- (1.1) archit. pomieszczenia w budynkach publicznych znajdujące się w pobliżu sal posiedzeń lub występów, w których przeprowadzane są nieoficjalne rozmowy i spotkania; zob. też kuluary w Wikipedii
- (1.2) nieoficjalne okoliczności
- odmiana:
- (1) blm,
przypadek liczba mnoga mianownik kuluary dopełniacz kuluarów celownik kuluarom biernik kuluary narzędnik kuluarami miejscownik kuluarach wołacz kuluary - przykłady:
- (1.1) Żeby nie przedłużać, może dalszą dyskusję przenieśmy do kuluarów.
- (1.2) Nie znam kuluarów tej sprawy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) kulisy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kuluar mrz
- przym. kuluarowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. кулуары < franc. couloirs[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.