kultysta (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) hist. liter. literat, używający stylu ciemnego, zawiłego, napuszonego[1], przedstawiciel kultyzmu; zob. też kultyzm w Wikipedii
- (1.2) środ. członek / przedstawiciel kultu[2]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kultysta kultyści dopełniacz kultysty kultystów celownik kultyście kultystom biernik kultystę kultystów narzędnik kultystą kultystami miejscownik kultyście kultystach wołacz kultysto kultyści - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.2) czciciel, wyznawca
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kultyzm, kult
- forma żeńska kultystka
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.2) ang. cultist
- uwagi:
- (1.2) zob. sekciarz
- (1.2) znaczenie używane zwłaszcza w slangu RPG i szeroko rozumianym środowisku fantasy
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) cultist
- esperanto: (1.1) kultisto, neol. kultismano; (1.2) kultisto
- źródła:
- ↑
Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916. - ↑ kultysta (RJP.4065.10.2019) w: Rada Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.