kukuruźnik (język polski)
kukuruźnik (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌkukuˈruʑɲik], AS: [kukuruźńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
- (1.1) pot. lotn. wojsk. mały radziecki dwupłatowy samolot z okresu II wojny światowej; używano go najczęściej podczas zwiadów
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kukuruźnik kukuruźniki dopełniacz kukuruźnika kukuruźników celownik kukuruźnikowi kukuruźnikom biernik kukuruźnik / kukuruźnika kukuruźniki narzędnik kukuruźnikiem kukuruźnikami miejscownik kukuruźniku kukuruźnikach wołacz kukuruźniku kukuruźniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Po-2
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) dwupłatowiec
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kukurydza ż
- przym. kukurydziany, kukurydzowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ros. кукурузник
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) кукурузнік m
- rosyjski: (1.1) кукурузник m
- ukraiński: (1.1) кукурудзник m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.