kucharka (język polski)
kucharka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [kuˈxarka], AS: [kuχarka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kobieta lub dziewczyna, która gotuje potrawy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kucharka kucharki dopełniacz kucharki kucharek celownik kucharce kucharkom biernik kucharkę kucharki narzędnik kucharką kucharkami miejscownik kucharce kucharkach wołacz kucharko kucharki - przykłady:
- (1.1) Maria jest świetną kucharką; przepysznie gotuje.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kuchmistrzyni ż
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kuchenka ż, kucharstwo n, kuchnia ż, kucharzowanie n, kucharzenie n, kuchcenie n
- zdrobn. kuchareczka ż
- zgrub. kuchara ż
- forma męska kucharz m
- czas. kucharzować ndk., kucharzyć ndk., kuchcić ndk.
- przym. kucharski, kuchenny
- związki frazeologiczne:
- gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść • kucharka od św. Marka • lepszy kucharz, choć pijak, niż nabożna kucharka
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: kucharz
- duński: (1.1) kogekone w, kokkepige w, kogerske w
- litewski: (1.1) virėja ż
- niemiecki: (1.1) Köchin ż
- rosyjski: (1.1) кухарка ż, повариха ż
- słowacki: (1.1) kuchárka ż
- ukraiński: (1.1) куховарка ż
- węgierski: (1.1) szakácsnő
- wilamowski: (1.1) kehjeryn ż, kecheryn ż
- włoski: (1.1) cuoca ż, cuciniera ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.