kubryk (język polski)
.jpg.webp)
kubryk (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈkubrɨk], AS: [kubryk]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) środ. mors. żegl. zbiorowe pomieszczenie mieszkalne dla załogi na statku; zob. też kubryk w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kubryk kubryki dopełniacz kubryku kubryków celownik kubrykowi kubrykom biernik kubryk kubryki narzędnik kubrykiem kubrykami miejscownik kubryku kubrykach wołacz kubryku kubryki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. Kuhbrücke < niderl. koebrug[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, cz. 1, Rzeczpospolita, Warszawa 2007, ISBN 978-83-60688-78-6, s. 317.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.