kszatrija (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kʃaˈtrʲija], AS: [kšatrʹii ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) indyjski rycerz, członek warny; zob. też kszatrija w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kszatrija kszatrijowie dopełniacz kszatrii kszatrijów celownik kszatrii kszatrijom biernik kszatriję kszatrijów narzędnik kszatriją kszatrijami miejscownik kszatrii kszatrijach wołacz kszatrijo kszatrijowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- sanskr. क्षत्रिय (kṣatríya), od sanskr. क्षत्र (kṣatrá) → posiadłość[2]
- uwagi:
- należy do wyjątków od zasady, że po spółgłoskach piszemy „rz”[3]
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „kszatrija” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „kszatrija” w: Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych, De Agostini Polska.
- ↑ Hasło „Zasady pisowni i interpunkcji” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.