krzykacz (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) skory do krzyku

(1.2) osoba wygłaszająca szumne frazesy

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

krzykała

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. krzykactwo n, krzykała mos/ż, krzykliwość ż

forma żeńska krzykaczka ż

czas. krzyczeć ndk.

przym. krzykliwy

przysł. krzykliwie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shouter
• niemiecki: (1.1) Schreier m, Schreihals m; (1.2) Schreier m
• włoski: (1.1) strillone m, urlatore m

źródła: