kryminalista (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲista], AS: [krỹmʹĩnalʹista], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba, która dopuściła się przestępstwa kryminalnego
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kryminalista kryminaliści dopełniacz kryminalisty kryminalistów celownik kryminaliście kryminalistom biernik kryminalistę kryminalistów narzędnik kryminalistą kryminalistami miejscownik kryminaliście kryminalistach wołacz kryminalisto kryminaliści - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) przestępca, bandyta, gangster, zbir, zbrodniarz, złoczyńca
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kryminał m, kryminalistyka ż, kryminalistyk m
- forma żeńska kryminalistka ż
- przym. kryminalny
- czas. kryminalizować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. criminalis < łac. crimen
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) criminal
- białoruski: (1.1) крымінальнік m
- czeski: (1.1) kriminálník m
- francuski: (1.1) criminel, malfaiteur, délinquant
- hiszpański: (1.1) criminal
- interlingua: (1.1) criminalista
- niemiecki: (1.1) Krimineller m
- rosyjski: (1.1) уголовник m
- ukraiński: (1.1) кримінальник m
- włoski: (1.1) criminale m, delinquente m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.