kriegen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈkʁiːɡn̩]
-
- znaczenia:
czasownik słaby
- (1.1) pot. dostawać, dostać, otrzymywać, otrzymać
- (1.2) przest. prowadzić wojnę, wojować
- odmiana:
- (1.1-2) [1] kriegen (kriegt), kriegte, gekriegt (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kriegen n, Krieg m, Krieger m, Kriegerin ż
- tem. słow. Krieg
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: kriegen • ankriegen • bekriegen • drankriegen • durchkriegen • einkriegen • herkriegen • hinkriegen • rumkriegen • zurückkriegen
- zobacz też: kriegen • hochkriegen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.